Szkolna strona istnieje od 13.10.05
licznik odwiedzin:
osób on-line na stronie:
|
"PORĘBA WIELKA" "Inwentarz dworu i poddanych klucza porębskiego z dn. 4.II.1677" Znana wieś letniskowa i kolonijna 6 km na pn. od Turbacza w rozległej dol. potoku Poręby. Ma kształt litery ,"Y". Dolnym końcem (510 m) zbliża się do Niedźwiedzia; pod stromym stokiem Chabówki leżą tu zabudowania podworskie. Górne skrzydła wsi wchodzą w gor-czańskie lasy. Pd.-wseh. nosi nazwę Koninek (opis dr. lf). Na stoku Szumiącej znajduje się wysoko położony przysiółek Jasionów (opis dr. 9d). Całkowity obszar posiadłości chłopskich wynosi 1110 ha, w tym 710 ha ziemi ornej, 190 ha łąk i 205 ha lasu. Dochodzi do tego 70 ha lasów gromadzkich i wielki obszar lasów państwowych, obejmujących wraz z Koniną 2800 ha. Domostw 240, mieszkańców 1580 (1963/64). Nadleśnictwo państwowe. Spółdzielnia Pracy i Użytkowników (wyrób domków campingowych i opakowań). Małe tartaki. Długosz podaje, że Poręba należała do wsi odebranych 1380 cystersom. W w. XV była w rękach Ratułdów. Folwark - pierwszy na pn. stoku Gorców - założyli Pieniążkowie ok. 1564 na gruncie siłą wyrzuconego sołtysa. Od 1607 stanowiła Poręba ośrodek tzw. klucza (lub państwa) porębskiego złożonego ponadto z wsi Niedźwiedź, Podobin, Witów, Zawada, Konina, Łostówka, Łętowe, Mszana Górna i Lubomierz, będącego w posiadaniu Lubomirskich, potem Sanguszków i wreszcie (1751 - 1945) Wodzickich. Klucz obejmował ok. 12 000 ha, przy czym chłopi użytkowali 95% ziemi ornej, natomiast dwór 96% lasów. Folwark nastawiony był na uprawę zbóż (głównie owsa i żyta). Przemysł dworski reprezentowały tracze, huta szkła (przenoszona kilka razy), potażarnia i papiernia. Wieś była jednym z ognisk zbójnictwa. W "porębskich lasach" często bywał Ba-czyński ze swą bandą, zbójowali też sami porębianie. Przyłapanych wieszano na Bucholowym Groniu, gdzie jest do dziś płasienka zwana Szubienicą. Pewnego razu skazanych było aż 12. "Dwór dał drzewo - wspominali starzy - skrzesali siubienice na tyj kempie i tam ik powiązanyk zawiedli. Wiesali ik w dzień, po jednemu". W połowie w. XIX z dworu czynił wycieczki w okolicę jakiś wielkopolski turysta. "Wątpię - napisał - aby nawet pod niebem Włoch można podziwiać piękniejszy zachód słońca, jaki nieraz mnie zachwycił w czasie pobytu mego w Porębie". W r. 1875 na Zagroniu urodził się mały Franuś Szmaciarz-Smreczak, który później, pod pseudonimem Orkana, miał szeroko wsławić rodzinną wioskę. Przed I wojną światową (1911) wybudowano w Porębie Dom Wypoczynkowy Krakowskich Gimnazjów Męskich - obecnie Dom Wczasów Dziecięcych TPD. W r. 1927 ukazała się praca K. Dobrowolskiego omawiająca historię wsi (dziś rzadkość bibliofilska), w 1928 powstał z inicjatywy inż. Swierzą-Zaleskiego Rezerwat im. Orkana (zob. dr. Id). Dużo zmieniły w Porębie ostatnie lata. 1950 - 53 od wiercono za dworem silną i cenną leczniczo solankę jodobromową o wysokiej temperaturze (ok. 40°). Zawiązała się Spółdzielnia Pracy i Użytkowników, która zamierza stworzyć na tej bazie małe uzdrowisko. 1961 zaczęto elektryfikować wieś, powstały osiedla domków campingowych, 1962-63 zbudowano piękną drogę aż poza Hucisko, uruchomiono dla turystów duży pawilon gastronomiczny. W Porębie zamieszkują Górale należący do grupy Zagórzan. Starzy chłopi noszą jeszcze białe spodnie sukienne, mówią gwarą pełną nieznanych gdzie indziej wyrażeń. Oto przykład porębskiej piosenki: "Pojechoł mój miły do Poremby z winym, / A mnie tu uosta.wiuł na pociechę inym. / Przijedź, miły, przijedź, hodź wina nie sprzedos, / Jo ci się uozbuchom, to mi rady nie dos..." W wyżej położonych osiedlach jest wiele zabudowań prostej góralskiej roboty. Osiedle Zapały należy do najpiękniejszych w całych Gorcach. Z dawnych budynków dworskich ocalał lamusik i wozownia z początku w. XIX. Teren otacza wspaniały park z w. XVI. Zabytkowe wiązy górskie, jawory, lipy, jesiony, modrzewie liczą dziś po 300 - 400 lat. Tzw. Wiąz Łokietka ma ponad 6 m obwodu w pierśnicy, inny 5,7 m. Młodszą część tworzy las lipowy z okazami 2,5 - 5 m obwodu i 30 m wys. Park - wzięty pod ochronę prawną w r. 1934 - spustoszyli Niemcy, wycinając 42 wielkie drzewa. |